bernieKe.com india  
         
 
 
 
 
posts
 
Vrijgezellenfeest Roadtrip Goa Kurunadu - Karnataka's best film ever Opnieuw verhuisd, roadtrip Gokarna Een beetje uitleg bij de foto's Internet Beroemd en nat Riverside bbq Koud De supermarkt Terug naar het gastgezin De geur van India FRO + RTO = scooter Internet perikelen Verhuisd! Goed nieuws Terug in Bangalore Leh tot Manali Vertraging Langer dan een week in Ladakh Kashmir Hot! Hot! Hot! De laatste daagjes Bangalore Het trouwfeest Een weekendje Bangalore Over Goa, een vleermuis en Hampi Forum Sightseeing Stoofvlees Starwars Filip en Mathilde Mijn eerste dag alleen in India Het toilet Week 1 Dag 1 Aankomst
 
albums
 
2008-08-02 Halfmoon bay & Santa Cruz 2008-07-05 Roadtrip Yosemite 2008-05-22 Honeymoon 2008-05-11 Day after 2008-05-09 Shooting 2008-04-02 Bachelor party Annelies 2008-02-12 Roadtrip Death Valley 2007-11-08 Roadtrip Goa 2007-10-07 Kurunadu 2007-08-26 Office party 2 2007-01-29 Roadtrip Yercaud 2007-01-01 Gokarna roadtrip 2006-12-16 New apartment 2006-11-15 Office party 2006-10-21 Thunderbird 2006-10-07 Tattoo, forms, birthday 2006-09-27 Tourism day 2006-09-10 Ethnic day 2006-08-25 Skall 2006-08-20 Bangalore visit 2006-08-10 Christ College 2006-08-01 MTA Freshers party 2006-06-08 Market and tux 2006-05-21 Riverside BBQ 2006-04-30 Tumari 2006-04-29 Rahuls birthday 2006-04-24 Apt, scoot and bazaar 2006-02-11 party continues 2006-02-03 party at our place 2006-01-14 snowboarding 2005-12-15 home 2005-09-16 birthday Annelies 2005-09-15 Efteling 2005-09-09 Brussel 2005-07-15 Manali 2005-07-04 Ladakh 2005-06-25 Kashmir 2005-06-19 Delhi and Agra 2005-06-12 the last days 2005-05-16 Hampi 2005-05-02 Goa 2005-04-12 ICYE sightseeing 2005-03-06 Etheract 2005-03-05 arrival 2005-03-05 La Residence 2005-02-01 filmshoot (Annelies) 2005-02-01 Yakshegana (Annelies) 2005-02-01 Tumari (Annelies) 2005-02-01 Annelies project 2005-01-01 1000 words
 
De supermarkt (Annelies)
 
Als er één ding kenmerkend is aan India dan is het wel tijd. Hoewel iedereen hier altijd heel druk en gehaast is in het verkeer, denkt men op andere momenten dat de tijd op je rug groeit. Wachten en wachten is dus de boodschap. Probeer je vooral niet op te jagen als je 10 minuten moet wachten om een stomme postzegel te kopen of als je na een 2 uur durende busrit naar de universiteit terug naar huis wordt gestuurd met de boodschap: "tomorow you come".
Bij ons beginnen mensen zich al op te jagen als ze 10 minuten aan de kassa moeten staan wachten. Stel je dan nog eens voor dat je een product hebt gekocht waarvan de streepjescode niet in de computer staat en dat de kassierster dan moet omroepen "droge voeding: kassa 4". Hier maakt zich niemand daar zorgen over. Wij stonden zo ongeveer een uur aan de kassa toen we onze hele huisraad gingen inslaan in de Superbazaar en ik zat gewoon met de slappe lach op het einde (stel je voor , een uur aan de kassa, net 1 u 's middags, mégahonger). De superbazaar kan je zowat vergelijken met de super GB van bij ons: je vindt er alles van potten en pannen tot eten, kleren speelgoed, en zelfs meubels! Aangezien wij nog vanalles nodig hadden voor in ons nieuw appartementje, gingen wij eens een kijkje nemen. Uiteindelijk eindigden we met een supervolle kar aan de kassa. Je kent dat als je dan toch aan het shoppen bent, zie je opeens allemaal dingen liggen waar je nog niet aan gedacht had maar die je eigenlijk ook kan gebruiken. Vooral hier in India heb je vaak niet veel tijd om écht goed rond te kijken want de shopkeeper komt altijd tussen jou en hetgeen je wil kopen staan met de vraag "what you want?" en dan moet je kunnen uitleggen wat je nu persé wil. Als je dan vraagt om 2 dingen uit de rekken te halen om te vergelijken denken ze dan ook dat je ze alletwee gaat kopen. De supermarkt is dan ook de ideale manier om alles eens te bekijken en betasten. In de supermarkt kan je ook vanalles kopen dat je in de meeste winkels niet terugvindt: Nutella-choco, nesquick, kaas, ijscrème, ... Je waant je bijna terug in België: rekken vol met lekkers, karretjes die beter rollen dan die van de Colruyt en massas rijke mensen. Maar bon, terug naar ons kassaverhaal. Alle producten zijn voorzien van een streepjescode die gemakkelijk kunnen worden ingescant ware het niet dat dit India is, dat de supermarkt splinternieuw was en de kasiersters nog niet zoveel ervaring hebben en dat de scanmachine niet alle streepjescodes kan lezen. En ja, als de streepjescode niet leesbaar is (en dat was zo ongeveer bij de helft van de producten) moest de kassierster al de nummertjes intypen. Als je zo meer dan 100 producten in je kar hebt liggen, kan dat natuurlijk een tijdje duren. Het was net zaterdagvoormiddag en enorm druk in de supermarkt. Ik wou hier natuurlijk een fototje van pakken om jullie dit allemaal te laten zien en daar is het missgegaan. Een klein jongetje aan de kassa naast ons zag dit en in al zijn pogingen om ook op de foto te staan drukte hij per ongeluk op een knopje (lees: het verkeerde knopje) van het toetsenbord. Onze héle rekening was verdwenen (en toevallig: we waren net bijna aan het einde). Al onze producten die al mooi ingepakt zaten in zakken en afgesloten met een snelbinder, moesten weer geopend worden en alles moest opnieuw ingescand worden (en vooral ingetypt). En dan weet je weer dat je nog altijd in India bent.
By Annelies on 2006-04-24
Modify
Add post